Andrew Klydes / Άνδρος Κλαΐδης / κα Ανδρέου: Case Date 28/02/2013

0
756

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 3597/10

Μεταξύ:

1. ANDREW KLYDES LLC
2. ΑΝΔΡΟΣ ΚΛΑΪΔΗΣ

Εναγόντων

και

ΓΕΩΡΓΙΑ ΝΙΚΟΥ ΛΥΤΡΑ ή αλλιώς ΓΕΩΡΓΙΑ ΝΙΚΟΥ

Εναγομένης

Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου, 2013.

Εμφανίσεις:
Για Ενάγοντες: κα Ανδρέου για Andrew Klydes LLC
Για Εναγόμενη: κ. Χ. Χριστοδουλίδης

ΑΠΟΦΑΣΗ

Οι Ενάγοντες αξιώνουν ποσόν €10.000 το οποίο κατ’ ισχυρισμό δάνεισαν στην Εναγόμενη περί τον Σεπτέμβριο του 2009 δυνάμει προφορικής συμφωνίας, συν αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας, νόμιμο τόκο και έξοδα. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης το πιο πάνω ποσό έπρεπε να αποπληρωθεί μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου 2009 και ή εντός ευλόγου χρόνου.

Η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι κατά τον επίδικο χρόνο εργοδοτείτο στη δικηγορική εταιρεία των Εναγόντων 1 ως σύμβουλος με μηνιαίο μισθό €1.200 συν προμήθειες. Αρνήθηκε ότι δανείστηκε οποιοδήποτε ποσό. Ήταν η θέση της πως οι Ενάγοντες πλήρωσαν στην ίδια οφειλόμενους μισθούς €3.600, συν €7.400 ως προκαταβολή για μελλοντικούς μισθούς και άλλα έξοδα για την εργασία της.

Μαρτυρία.

Εκ μέρους των Εναγόντων κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ήτοι η κα Γεωργία Χριστοδούλου (Μ.Ε.1) και ο κ. Άνδρος Κλαΐδης (Μ.Ε.2). Για την υπεράσπιση κατέθεσε μόνον η Εναγόμενη.

Η Γεωργία Χριστοδούλου (Μ.Ε.1) υιοθέτησε τη γραπτή δήλωση της (Τεκμήριο Α) λέγοντας πως είναι Ανώτερη Διοικητική Σύμβουλος και Γενική Γραμματέας των Εναγόντων. Δήλωσε ότι δόθηκε στην Εναγόμενη ποσόν €5.000 σε μετρητά και €5.000 σε επιταγή υπ’ αρ. 11325292. Είπε ότι ήταν παρούσα και ότι είχε συμπληρώσει την επιταγή με το δικό της γραφικό χαρακτήρα. Αυτό έγινε στις 30-9-09 δυνάμει συμφωνίας δανείου για να αγοράσει η Εναγόμενη κάποια επιχείρηση στην Αραδίππου όπως είχε δηλώσει, αναλαμβάνοντας να τα επιστρέψει αρχές Νοεμβρίου 2009.

Κατά την αντεξέταση της αρνήθηκε ότι η Εναγόμενη εργάστηκε οποτεδήποτε στο γραφείο τους. Κάποιες κάρτες που είχαν τυπωθεί ήταν απλώς για να προωθεί το γραφείο τους στη Συρία, δηλαδή να το διαφημίζει. Την έβλεπε συχνά στο γραφείο τους ως φίλη και κάποτε που έλειπε ο κ. Κλαΐδης της τηλεφώνησε και η Εναγομένη βοήθησε με κάποιο πρόβλημα.

Ο Ενάγων 2 κ. Άνδρος Κλαΐδης (Μ.Ε.2) υιοθέτησε επίσης τη γραπτή δήλωση του (Τεκμ. Β), στην οποίαν μεταξύ άλλων ανέφερε ότι δάνεισε στην Εναγόμενη πόσον €10.000 στις 30-9-09, το οποίο θα εξοφλούσε μέχρι αρχές Νοεμβρίου 2009. Ειδικότερα ο ίδιος στις 30-9-09 κατέβαλε €5.000 με επιταγή, της οποίας το απόκομμα επισύναψε ως Τεκμ. 2 και την ίδια μέρα της έδωσε και €5.000 σε μετρητά.

Κατά την ανεξέταση του ανέφερε πως η Εναγόμενη ήταν φίλη του και για αυτό έκρινε ότι δεν υπήρχε λόγος να προβούν σε γραπτή συμφωνία. Η Εναγόμενη είχεν αναφέρει ότι είχε κάποιες επαφές στη Συρία και ότι μπορούσε να φέρει τον ίδιο σε επαφή για συμφωνίες. Δέχθηκε πως ίδρυσαν εταιρεία με την Εναγόμενη και κάποιο άλλο πρόσωπο, η οποία είχε σκοπό να πραγματοποιήσει πωλήσεις πετρελαίου, η οποία όμως δεν λειτούργησε. Πήγε μαζί της και στη Συρία και στα πλαίσια αυτά τής είχε εκδώσει και επαγγελματικές κάρτες, για να δίδει σε πελάτες (Τεκμ. 3). Δέχθηκε ότι υπέγραψε πληρεξούσιο προς την ίδια για άνοιγμα λογαριασμών (Τεκμ. 4), αλλά ούτε αυτό προχώρησε. Αναγνώρισε και δύο άλλα έγγραφα τα οποία υπέγραψε με την Εναγόμενη (Τεκμ. 5 και 6) και τα οποία επίσης δεν προχώρησαν.

Η Εναγόμενη είπε πως ήταν στη Συρία και ασχολείτο με αντικείμενα από χρυσό και έπιπλα. Ο Ενάγων 2 ήθελε να συνεργαστούν διότι τού είχε φέρει πολλούς πελάτες. Επέμεινε ότι η πράξη σχετικά με το πετρέλαιο είχεν ολοκληρωθεί και για αυτό έφυγε ο Ενάγων 2 από την Κύπρο. Το ποσόν των €10.000 είπε πως ήταν για προμήθειες της από δουλειές στους Ενάγοντες ήτοι για διάφορες εργασίες που τής ανέθετε ο Ενάγων 2. Μάλιστα η ίδια υπέγραψε και έγγραφο ότι αυτά τα χρήματα τα πήρε έναντι προμηθειών για τον κόπο της που πήγαινε μαζί του στη Συρία. Προέβαλε πως αν πάει στο Λονδίνο θα ψάξει να εντοπίσει το έγγραφο στο οποίο αναφέρθηκε.

Αξιολόγηση μαρτυρίας.

Παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Πρέπει να αναφέρω εξαρχής ότι οι Μ.Ε.1 και Ενάγων 2 γενικά μού έδωσαν την εικόνα αξιόπιστων και ειλικρινών προσώπων και δέχομαι τη μαρτυρία τους. Ο ουσιώδης ισχυρισμός και των δύο αυτών προσώπων είναι ότι στις 30-9-09 η Εναγόμενη ζήτησε από τους Ενάγοντες €10.000 ως δάνειο για να αγοράσει κάποιαν επιχείρηση για την κόρη της. Ούτε στην υπεράσπιση, ούτε προφορικά αμφισβητήθηκε από την Εναγόμενη ότι έλαβε το ποσόν αυτό. Ούτε αμφισβητήθηκε ότι τα χρήματα αυτά δόθηκαν μέσω μιας επιταγής υπ’ αρ. 11325292 αξίας €5.000 και τα υπόλοιπα €5.000 σε μετρητά, όλα στις 30-9-09. Η Μ.Ε.1 ήταν παρούσα και συμπλήρωσε την επιταγή ιδιοχείρως, την οποίαν υπέγραψε ο Ενάγων 2. Σημειώνω προς τούτο και την ρητή παραδοχή της Εναγομένης στην κυρίως εξέταση ότι ο Ενάγων 2 της έδωσε €10.000, στην παρουσία της ιδιαιτέρας του (Μ.Ε.1).

Θα πρέπει μόνο να διευκρινίσω όσον αφορά την Μ.Ε.1 ότι στην γραπτή δήλωση της δεν είχε αναφερθεί σε γραπτή συμφωνία για το δάνειο, σε αντίθεση με την κάπως παραπλανητική ερώτηση που τής υπεβλήθη στην αρχή της αντεξέτασης της. Εξ ου και η πρώτη της αυθόρμητη αντίδραση ήταν ότι δεν γνωρίζει κάτι για γραπτό, διευκρινίζοντας ότι το μόνο που γνωρίζει είναι ότι η Εναγόμενη χρειαζόταν τα χρήματα που πήρε για να αγοράσει κάποιαν επιχείρηση. Εν πάση περιπτώσει η φράση της “τον καιρό που υπογράψασιν” δεν παραπέμπει σε κάτι συγκεκριμένο. Ούτε και δόθηκε συνέχεια για το τι εννοούσε, ενώ από την αντεξέταση του Ενάγοντος 2 διεφάνη πως αυτός υπέγραψε την ίδια εποχή (Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2009) διάφορα άλλα έγγραφα και συμφωνίες με την Εναγόμενη, στα οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω και τα οποία δεν σχετίζονται με δάνειο. Προφανώς λοιπόν η αναφορά της Μ.Ε.1 αφορούσε γενικά αυτή την περίοδο που είχαν υπογραφεί διάφορα έγγραφα με την Εναγόμενη.

Εκείνο που πραγματικά αμφισβήτησε ο Εναγόμενη ήταν η ίδια η φύση της συναλλαγής αυτής, δηλαδή του δανείου. Στην Υπεράσπιση της είχε ισχυριστεί ότι μεταξύ Ιουλίου 2009 και Ιουλίου 2010 εργαζόταν στους Ενάγοντες ως σύμβουλος με μηνιαίο μισθό €1200 συν προμήθειες (§2) και ότι οι Ενάγοντες πλήρωσαν στην ίδια €3.600 έναντι οφειλομένων μισθών της για τους μήνες Ιούλιο εώς Σεπτέμβριο 2009, συν €7.400 ως προκαταβολή για μελλοντικούς μισθούς και άλλα έξοδα για την εργασία της (§7). Βασικά δηλαδή προέβαλε πως ήταν απλήρωτη για τρεις μήνες και ότι τον Σεπτέμβριο 2009, εκτός των δεδουλευμένων έλαβε τουλάχιστον και οκτώ μισθούς προκαταβολικά. Σημειώνεται πως το ποσόν των €11.000 (που αναφέρει στην υπεράσπιση) δεν συνάδει ούτε με οκτώ μισθούς (9.600), ούτε και με εννιά μισθούς (€10.800) αλλά ούτε και με το ποσόν των €10.000 που δέχθηκε προφορικά ότι τής έδωσε ο Ενάγων 2. Όμως είναι χαρακτηριστικό πως εμμέσως πλην σαφώς είναι αποδεκτό και από την Υπεράσπιση πως η καταβολή των €10.000 έγινε στο τέλος Σεπτεμβρίου 2009, αφού ισχυρίζεται εξόφληση δεδουλευμένων για την τριμηνία Ιουλίου – Σεπτεμβρίου 2009 και λογικό είναι η παραδοχή της να αναφέρεται σ’ αυτό το ποσόν που δόθηκε στις 30-9-09, δεδομένου ότι σ’ αυτό τον ισχυρισμό απαντούσε με την Υπεράσπιση της.

Στην προφορική της μαρτυρία όμως δεν υποστήριξε την πιο πάνω θέση της. Την διαφοροποίησε λέγοντας πως στις 30-9-09 υπεγράφη κάποιο έγγραφο μεταξύ Εναγόντων και της ίδιας με σκοπό την καταβολή προμηθειών για συνεργασία που είχε με τους Ενάγοντες. Ουσιαστικά δηλαδή εγκατέλειψε τη σαφή και αντίθετη δικογραφημένη θέση της ότι αυτά αφορούσαν δεδουλευμένους και μελλοντικούς μισθούς των €1.200. Αρχικά προσπάθησε να πείσει πως το ποσόν των €10.000 αφορούσε οτιδήποτε της ανέθετε ο Ενάγων 2, ήτοι για μεταφορές, παραλαβή προκαταβολών από πρόσωπα στη Συρία που ήθελαν θεώρηση εισόδου για την Κύπρο (visa) ή για άλλους πελάτες που έφερνε στο γραφείο για κάποιο θέμα που αντιμετώπιζαν. Δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κάτι συγκεκριμένο για τις θέσεις της αυτές. Αρνήθηκε ότι έλαβε επιστολή από τους Ενάγοντες για τις €10.000, ενώ και αυτό ήταν ζήτημα που είχε παραδεχθεί στην υπεράσπιση της (§9). Αργότερα όμως δέχθηκε και προφορικά ότι έλαβε μέσω του συζύγου της τέτοια απαίτηση πληρωμής περίπου ένα χρόνο μετά την καταβολή των χρημάτων. Δέχομαι πως πρόκειται για την επιστολή ημερ. 10-12-10 (Τεκμ. 7), παρότι στην αντεξέταση της προσπάθησε και πάλι να αναιρέσει την αποδοχή της λέγοντας τώρα πως δεν θυμάται.

Δεν μπορώ να δεχθώ την τελική της θέση ότι πήρε τις €10.000 δυνάμει εγγράφου που υπέγραψαν έναντι της “προμήθειας” και των “κόπων” της όπως είπε, δηλαδή για εργασία στη Συρία. Είναι λογικό πως αν υπήρχε τέτοιο έγγραφο θα φρόντιζε, στα δύο και πλέον χρόνια που εκκρεμεί η αγωγή, να το εντοπίσει και να το παρουσιάσει, χωρίς να χρειάζεται να πει τυχαία στις τελευταίες απαντήσεις της ότι αν πάει στο Λονδίνο θα ψάξει να το βρει. Θα μπορούσε πάντως να λεχθεί πως εάν υπήρχε οποιοδήποτε έγγραφο για το ποσό των €10.000 θα το είχε η Εναγόμενη, όπως είχε και τα υπόλοιπα που παρουσιάστηκαν κατά την αντεξέταση του Ενάγοντος 2 (Τεκμ. 4,5,6). Στα τελευταία αυτά έγγραφα εντούτοις δεν έκαμε καμία αναφορά η Εναγόμενη. Ούτε και ισχυρίστηκε ότι ήταν βάσει κάποιου από αυτά που έλαβε τις €10.000.

Ούτως ή άλλως το Τεκμ. 4 όντως αφορά πληρεξούσιο του Ενάγοντος 2 προς την ίδια για άνοιγμα Τραπεζικών λογαριασμών, το Τεκμ. 5 αναφέρεται σε Συμφωνία Προμηθειών από συμβόλαιο αγοράς πετρελαιοειδών μεταξύ δύο εταιρειών, της Mercury oil Ltd και της Kleft oil Ltd ημερ. 18-10-09, δηλαδή μετά τον επίδικο χρόνο της 30-9-09 και το οποίο δεν προχώρησε σύμφωνα με σχετική μαρτυρία του Ενάγοντος 2, η οποία επίσης δεν αμφισβητήθηκε. Το ίδιο ισχύει και για το άλλο συμβόλαιο ημερ. 16-9-09 μεταξύ Ενάγοντος 2 και Εναγομένης για το οποίο επίσης ο πρώτος εξήγησε πειστικά πως δεν προχώρησε η πώληση πετρελαιοειδών, πράγμα που ήταν όρος για την είσπραξη προμηθειών και τον διαμοιρασμό τους (“. provided such transaction shall successfully close and receive payment”). Εξάλλου όπως εξήγησα, ούτε και η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι ήταν βάσει αυτών των εγγράφων που πήρε τα χρήματα. Ήταν η θέση της ότι ήταν βάσει άλλου εγγράφου που κάπου θα είναι στο Λονδίνο.

Γενικά πρέπει να πω ότι δεν μού έκανε καλή εντύπωση και δεν μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία της η οποία χαρακτηρίζεται από αοριστία και ασάφεια. Κρίνω ότι τα γεγονότα είναι όπως τα εξήγησε ο Ενάγων 2 και επιβεβαίωσε η Μ.Ε.1.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως από το σύνολο της μαρτυρίας συνάγεται πως τα χρήματα έδωσε ο Ενάγων 2, από τον οποίο και είχε ζητηθεί το δάνειο. Αυτό ενισχύεται και από το γεγονός ότι όταν ζητήθηκε η εξόφληση του δανείου με την επιστολή των δικηγόρων ημ. 10-12-12 (Τεκμ. 7) έγινε αναφορά σε οδηγίες που είχαν ληφθεί από τον Ενάγοντα 2 και ότι θα έπρεπε να καταβληθεί όλο το ποσόν στον ίδιο ή στους δικηγόρους του. Εξάλλου θα πρέπει να σημειωθεί πως και όλα τα άλλα έγγραφα με την Εναγόμενη υπεγράφησαν προσωπικά από τον Ενάγοντα 2, ο οποίος ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου (Τεκμήρια 4,5,6). Συνεπώς θεωρώ ότι δικαιούται σε απόφαση μόνον ο Ενάγων 2, ενώ η αγωγή των Εναγόντων 1 θα πρέπει να απορριφθεί. Ενόψει του ότι πρόκειται για θέμα που δεν εγέρθηκε από την υπεράσπιση κρίνω ορθότερο όπως απορριφθεί χωρίς έξοδα όσον αφορά τους Ενάγοντες 1.

Κατάληξη.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω πως ο Ενάγων 2 έχει αποδείξει την υπόθεση του στον απαιτούμενο βαθμό, του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.

Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντος 2 για €10.000, νόμιμο τόκο και έξοδα ως θα υπολογιστούν, Φ.Π.Α και έξοδα επίδοσης.

Η αγωγή των Εναγόντων 1 απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα.

(Υπ.)……………………………….
Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ.

Source